Dag 1 + 2: Vrijdag 13 en zaterdag 14 oktober

Onze vlucht Schiphol-Frankfurt met luchtvaartmaatschappij Lufthansa had een beetje vertraging, we stegen op om 20u10 en landden om 21u.

Om 21u25 moesten we al inchecken voor de vlucht naar Sao Paulo, Brazilië. Deze vlucht was overboekt en wie als vrijwilliger 6u wou wachten op de volgende vlucht kreeg 1200 Duitse Mark.

We stegen op om 22u10, duur van de vlucht: 11u20. We landden in Sao Paulo om 6u a.m. plaatselijke tijd (hier was het 4u vroeger dan in België). Met Varig vlogen we dan om 9u34 naar Santa Cruz in Bolivia, een vlucht van 2u35.

Toen we om 10u40 (uurwerk weer 2u terug, dus dat scheelt al 6u met thuis) landden, was er niemand om ons af te halen want we waren een uur te vroeg.

Uiteindelijk reden we met een busje naar het hotel, Hotel Excelsior.

Met de ganse groep hebben we een rondje gelopen door het stadje, eerst naar de supermarkt om water te halen en daarna gingen we iets drinken. Het was heel erg warm weer en een geweldige drukte op straat.

’s Avonds aten we met de hele groep in een Iers restaurant. Het maken van de rekening duurde eindeloos.

We gingen vroeg naar bed.

Dag 3: Zondag 15 oktober

Om 5 u uit bed en met de bus reden we naar de luchthaven voor een binnenlandse vlucht naar Cochabamba, vertrek om 7u30, duurtijd: 35 minuten.

In Cochabamba zaten we al op 2700 m, het was hier veel frisser en het regende een beetje.

In Gran Hotel Las Vegas hadden we een kamer op de 4^e verdieping en er was geen lift.

Om 10u vertrokken we met de bus naar de markt van Cliza. Behalve wij waren er geen andere toeristen, de Bolivianen keken meer naar ons dan wij naar hen. Deze markt was enorm groot en er werd echt alles verkocht, zelfs valse paardenstaarten voor de Boliviaanse vrouwen.

De bevolking was hier nog in traditionele kledij, de vrouwen droegen felgekleurde rokken en waren getooid met het typische bolhoedje, de mannen droegen een poncho.

Daarna gingen we naar Tarata, een dorpje met huizen van adobe stenen. We bezochten ook een franciscanenklooster uit 1796 maar er was niet zoveel te zien. Buiten het klooster was een familie een feestje aan het bouwen omdat zij hun nieuwe auto gezegend hadden. Deze wagen was versierd en bestrooid met bloemblaadjes en er was volop drank.

In een klein dorpje, Colcapirhua genaamd, gingen we chicha proeven, een drank gemaakt van maïs, water en suiker.Men beweerde dat er geen alcohol in zat maar als we op de binnenkoer eens om ons heen keken naar de dronken Bolivianen, dan wisten we wel beter. We smaakten het trouwens ook.

In datzelfde dorp was ook een feest aan de gang ter ere van de H. Laurentius. Er was een massa volk op de been en er was een optocht van groepen in verschillende klederdrachten, er waren ook kraampjes met allerlei eten, het ene zag er lekker uit en het andere dan weer helemaal niet. We zagen veel dronken Bolivianen die al heel wat chicha gedronken hadden.

’s Avonds aten we kip, heel wat restaurants waren dicht omdat het zondag was. Om 20u30 kropen we in bed want ik voelde me niet helemaal goed, waarschijnlijk de hoogte.

volgende pagina home