Om 12u15 moesten we in de hal verzamelen voor vertrek naar de pier waar we de snelboot zouden nemen die ons in 3u tijd naar Guangzhou zou brengen. Het inchecken van de bagage, wisselen van het resterende geld in yuan en het controleren van onze paspoorten en visum verliep allemaal heel vlot en om 14u vertrok de boot.
We kwamen rond 17u aan op het vasteland van China. Bij de paspoortcontrole was er even ophef omdat we geen telefoonnummer van thuis opgegeven hadden op het papiertje dat we moesten invullen op de boot. Op dit papiertje werd er ook helemaal niet naar gevraagd op de Engelstalige zijde! Misschien wel op de Chinese zijde want daar wees de douanebeambte altijd naar maar daar verstonden we niets van. We bleven volhouden dat we thuis geen telefoon hadden. Laura was ondertussen bij ons komen staan en samen blokkeerden we de hele toegangsweg. Alle Chinezen stonden te duwen en te drummen maar we weken niet en er was geen doorkomen meer aan. We schoven geen millimeter op en bleven volhouden dat we thuis geen telefoon hadden. De douanebeambte zag er op de duur hopeloos uit en dus liet ze ons maar gaan nadat ze onze paspoorten voor onze neus neerplofte.
In de stad was het vrij rustig en na een uurtje rijden kwamen we aan in het Furama Hotel, een groot luxe hotel met heeeeeeeel grote kamers.
’s Avonds gingen we op zoek naar het Da Tung restaurant dat vermeld stond in de Lonely Planet maar dit hebben we niet gevonden. We waren er nochtans dichtbij mar het probleem hier in China was dat alles in Chinese tekens vermeld was en we dus niets konden lezen. We zagen een restaurant waar we alles moesten kiezen op kaarten met een afbeelding van het gerecht. Als we iets aanwezen, liet de dienster ons een kaart zien met de Chinese en Engelse benaming. Op die manier duurde het natuurlijk wel zijn tijd eer we iets te eten kregen.
We bestelden 3 biertjes (dit konden we nog zeggen in het
Chinees, enfin ja, ze verstonden toch wat we bedoelden) en toen lieten ze een
blad zien met de Engelse vraag wat Laura en Marijke wilden drinken. In feite was
dit wel grappig, in 1999 waren we ook al in China geweest maar dit hadden we nog
niet gezien. Misschien zou het eenvoudiger zijn om het personeel Engels te leren
maar blijkbaar was dit niet aan de orde.
Deze morgen gingen we op zoek naar de Qing Ping markt. We hadden van de lokale gidsen een papier gekregen met de Engelse benaming van alle bezienswaardigheden en daaronder de Chinese karakters. We konden de markt niet direct vinden maar door dit papier aan een paar voorbijgangers te laten zien, konden ze ons in elk geval de richting aanwijzen waarlangs we moesten gaan.
De Qing Ping markt was bekend door allerlei Chinese delicatessen die daar verkocht werden zoals muizen, schildpadden, konijnen, katten, honden, eekhoorns, salamanders en schorpioenen. Deze waren bestemd voor consumptie want een Chinees at alles wat 4 poten had behalve een tafel en een stoel en alles wat vloog behalve een vliegtuig.
Daarna namen we een taxi naar de Guang Xiao Tempel die dateerde van het jaar 400 en dus ouder was dan de stad. Deze leek een beetje op de lamatempel in Beijing met grote, gouden boeddha’s en enorme bronzen wierookbranders.
Na dit bezoek reden we met de taxi naar de Liurong Si of Tempel van de 6 baniaanbomen die zo genoemd was omdat er in de tuin 6 baniaanbomen stonden. Binnen de muren van dit tempelcomplex stond de Hua Ta, de bloemenpagode, de oudste en grootste pagode van de stad. Van boven op de pagode hadden we een schitterend uitzicht over de stad met zijn wolkenkrabbers.
Te voet liepen we terug naar het hotel wat best nog een lange wandeling was.
Deze avond liepen we linksaf bij het buitenkomen van het hotel en vonden een restaurant waar we op de 1e verdieping konden zitten. De menukaart was volledig in het Chinees met een paar afbeeldingen. Met onze vertaling van sommige Chinese gerechten bestelden we iets en dit bleek dan later wel lekker te zijn.
Amy, Freddy en ik bestelden bier en ze verstonden maar niet dat we elk een fles bestelden want in China moest je altijd alles delen. De tafel had een glazen draaiblad zodat iedereen zich gemakkelijk van elk gerecht kon bedienen. Het eten met stokjes ging alsmaar beter.
Laura en Marijke vroegen thee en telkens als ze van het kommetje dronken, werd het onmiddellijk bijgevuld. Ze bleven maar kannetjes thee aanbrengen en er stonden zeker 6 diensters op onze handen te kijken hoe we alles deden maar iedereen was heel vriendelijk en deed alle moeite om het ons naar de zin te maken.
Deze morgen gingen we gewekt worden om 7u maar omdat we die wake-up calls niet vertrouwden, hadden we ook nog onze wekker ingesteld. ’s Morgens bleek dat de batterijen van het wekkertje leeg waren en deze was dus stilgevallen om 2u10 ’s nachts. Het resultaat was natuurlijk dat we ons verslapen hadden! Dus er was even paniek maar omdat Freddy wakker geworden was om 7u15 hadden we nog genoeg tijd.
Om 8u30 stond de bus klaar om ons naar het busstation te brengen waar we de lijnbus van 10u15 namen naar Yangshuo. We hadden gereserveerde plaatsen en veel beenruimte dus die 10 uur durende rit viel al bij al best mee.
Onderweg zagen we het landschap en de omgeving veranderen en kwamen we in het echte China terecht. De plaatsen die we tot nu toe bezochten, waren grootsteden en hadden niets met China te maken, zeker Hongkong niet.
Onderweg op de bus hoorden we dat de rest van de groep de dag ervoor een Latijns-Amerikaans restaurant bezocht hadden. Stel je voor, we waren 4 dagen in China en dan gingen zij in een restaurant eten waar de kelners verkleed waren als cowboy!
Het was daar nog heel duur ook, zij betaalden 125 yuan pp, wij hadden bij die Chinees 60 yuan pp betaald!
Bij de 3e stop hadden we voor de eerste keer een Chinese WC, dit wou zeggen: mannen en vrouwen apart, muurtjes van ongeveer 1 meter hoog, links een gangetje en rechts allemaal hokjes zonder deur, in die hokjes was een geul waardoorheen water stroomde en waarboven je moest hurken om je behoefte te doen.
Iedereen kon dus gezien worden maar voor de Chinezen was dit heel normaal en dus was er ook niemand die naar je keek. Wij hadden dit al gezien op onze vorige reis door China maar voor onze reisgenoten was dit nieuw.
Rond 19u30 kwamen we aan in het Friendship Hotel in Yangshuo. We dropten gauw de rugzakken op de kamer en gingen iets eten in een klein eethuisje naast het hotel. De pork chop sweet en sour en de kip met gekookte rijst waren heel lekker en samen met het bier betaalden we 69 yuan pp, alles inbegrepen.
Daarna wandelden we nog een straatje verder en onze eerste indruk van Yangshuo was veel winkels, restaurants, discotheken, bars en uitgaansleven.