Deze morgen reden we naar Utrecht bij Laura en Amy waar we ook onze auto stalden voor de hele maand. Ook Marijke was op de afspraak en om 11u kwam een busje ons ophalen om ons naar de luchthaven van Schiphol te brengen.
Met de elektronische tickets konden we onmiddellijk inchecken, het nadeel was dat we niet wisten wie onze reisgenoten waren maar die zouden we dan later wel leren kennen.
Om 14u40 steeg onze Boeing 737 van Lufthansa op met bestemming Frankfurt waar we 2 uur moesten wachten voor de B747-400 opsteeg met bestemming Hongkong.
Op dit vliegtuig maakten we al kennis met onze reisgezellen want het bleek dat we allemaal dicht bij elkaar zaten. Na een tijdje bleek er een probleem te zijn met de headphones en de knoppen voor het geluid en de muziek op de plaatsen waar Laura, Amy, Marijke en Freddy zaten. Ikzelf zat een rij achter hen en bij mij was er geen enkel probleem. Een paar stewards werden erbij gehaald maar dat veranderde echter niets aan de situatie. Dus werd er iemand met een hogere functie bijgehaald en die besliste om ieder van hen een voucher van €25 te geven als compensatie voor het ongemak. Deze voucher was in te ruilen in de tax free shop in het vliegtuig.
Na een vlucht van 10u45 landden we in Hongkong om 10u25 plaatselijke tijd, dit was 6 uur later dan in België. We gingen door de douane en ook door een temperatuurscanner die de lichaamstemperatuur van iedereen moest meten. Freddy werd gelijk uit de groep genomen en dan werd er even in zijn oren gekeken met een apparaatje. Al dit gedoe had waarschijnlijk met het opsporen van SARS te maken.
Op de luchthaven hebben we onmiddellijk geld gewisseld, voor €100 kregen we 866,90 Hongkong dollar.
Voorbij de douane stond Theo Moelee, de vervanger van onze oorspronkelijke begeleider Daan Kaakebeen die in Beijing in het ziekenhuis lag met hartproblemen., ons op te wachten.
Toen we uit de luchthaven kwamen, viel de hitte als een warme deken over ons heen. Iedereen was verbaasd dat het hier nu nog zo zwoel en heet was.
Na een klein uurtje met de bus arriveerden we in het YMCA International Hotel dat een heel groot hotel met airco bleek te zijn en gelegen in de wijk Kowloon. Daar moesten we nog meer dan 2u wachten tot onze kamer schoongemaakt was terwijl iedereen snakte naar een douche. We dronken dan maar in het restaurant van het hotel ons eerste Chinese biertje om het lange wachten een beetje te verzachten.
Rond 15u gingen we de stad in. In Hongkong woonden veel mensen op een kleine oppervlakte n.l. 6 miljoen op 400 km˛ en dat was duidelijk te zien in de straten waar torenhoge wolkenkrabbers stonden en een wirwar van mensen liep, kris kras door elkaar en allemaal al even gehaast.
In Nathan Street waren ontelbare winkels waar je van alles kon kopen maar volgens onze reisbegeleider was niet iedereen hier in Hongkong rijk en was er veel uiterlijke schijn bij. De rijken vormden maar een klein deel van de bevolking en voor de rest was het een kwestie van overleven.
Na een tijdje was het ons echt beu om ons door die mensenmenigte heen te wurmen en dus gingen we terug naar het hotel om wat uit te rusten.
Rond 9u reden we met Laura, Amy en Marijke met de metro naar Central Station aan de overkant van het water en gelegen op Hongkong Island.
Voor het ritje betaalden we 11 HK$ pp en we verbaasden ons over de omvang en de properheid van het metronet. Toen we boven kwamen, zaten we echt tussen de mega buildings met het meest in het oog springend de glimmende 370 m hoge Bank of China Tower. Er was een klein parkje waar we in alle rust al die hoge glazen reuzen rondom ons konden bekijken. Als je aan de voet van zo’n reus stond, had je de indruk dat het gebouw recht op je afkwam.
Hongkong was geen Chinese stad maar een westerse stad met een grote Engelse invloed en waar ook alle mensen Engels spraken. Het verkeer reed links en er reden ook dubbeldeks bussen en trams.
In feite gaf het een science fictionachtige indruk met torenhoge wolkenkrabbers volledig uit glas van 50 ŕ 60 verdiepingen hoog en reusachtige fly-overs voor voetgangers. We zagen een grote tegenstelling tussen arm en rijk. Hongkong was een zakenstad met zakenmensen in een mooi pak en de laptop onder de arm. Tijd was geld en de business kon geen seconde stil staan, zoveel was duidelijk.
Met de Peak Tram (30 HK$ pp return journey) reden we naar de wereldberoemde Victoria Peak. De tram legde een afstand van 1,4 km af en vertrok op 28 m boven zeeniveau en eindigde op 396 m boven zeeniveau. De hellingsgraad van de weg lag tussen 4 en 27 graden en als je dit bekeek vanuit het trammetje was dit wel heel erg steil.
Vanop Victoria Peak hadden we een schitterend uitzicht over het hele Hongkong met Kowloon inbegrepen maar het was zodanig heiig dat het nemen van foto’s niet optimaal was. Ja, wat wil je, met 6 miljoen mensen en altijd een razend druk verkeer hing er steeds een smog over de stad. De vrouwtjes die de vuilniswagentjes moesten vullen, droegen dan ook constant een stofmasker.
Wij vonden de Peak nu niet echt zodanig interessant, we hadden een mooi uitzicht over Hongkong maar om daar zo’n ophef over te maken?
Met de Star Ferry (2,2 HK$ pp) vaarden we van Hongkong Island terug naar Kowloon terwijl we van op het water de skyline zagen maar de wolkenkrabbers stonden in een dichte nevel.
Daarna liepen we terug naar het hotel via Nathan Road waar het terug extreem druk was. Het was leuk om te zien hoe de gebouwen ingedeeld waren: op de benedenverdieping waren sjieke winkels van kleding en juwelen van beroemde ontwerpers zoals Versace e.a., digitale camera’s, mobiele telefoons, computers e.d. en als je dan naar boven keek, zag je grauwe, lelijke en kleurloze appartementen van vele verdiepingen hoog met kleine vensters. Zoiets hadden we nog nooit gezien, echt mega woonruimte op een zo klein mogelijke oppervlakte.
’s Avonds liepen we naar de avondmarkt in Temple Street met heel kitscherige en spotgoedkope artikelen. Er waren ontelbare stalletjes met t-shirts, lampjes, tasjes, horloges, souvenirs en noem maar op.
Ergens op een hoek was een restaurant en daar hebben we heel lekker gegeten aan een klein tafeltje buiten op straat, het was een beetje een zooitje maar heel gezellig.